Bijna slaafse opvoering van Aida

Gepubliceerd op 6-11-2007 0:15 door Marjolein Theunissen

Nieuwsrubriek: Actueel

 

De beroemdste opera van Verdi, Aïda, is opnieuw bewerkt en wordt het komende najaar door de Russische Staatsopera Tatarstan opgevoerd in de Nederlandse theaters. De muzikale leiding is toevertrouwd aan Marco Boemi, die de trotse triomfmars de muzikale allure meegeeft die Verdi er bijna 140 jaar geleden in heeft gelegd.

Aïda beschrijft het verhaal van een Ethiopische prinses die gevangen wordt gehouden door de Egyptische Farao. De veldheer Ramades is heimelijk verliefd op haar, maar wordt door de Farao gedwongen te trouwen met diens dochter Amneris. Aïda wordt verscheurd door de verschrikkelijke keuzes die zij moet maken. Steunt ze haar vader, de koning van Ethiopië, of volgt ze haar hart en blijft ze trouw aan Ramades? Het verhaal biedt vele mogelijke uitwerkingen en de muziek weet die op de juiste momenten passend te ondersteunen.

De ouverture bevestigt direct de bekwaamheid van de Italiaanse dirigent Marco Boemi, die met slechts enkele gebaren de prille eerste klanken van Aïda door de kleine zaal in de Stadsschouwburg Venray laat klinken.
Wanneer het doek opent, wordt de toeschouwer verrast door een enorm en indrukwekkend decor. De achterwand van het toneel is bekleed met een meer dan levensgrote afbeelding van een Egyptische krijger in een met paard bespannen wagen. De hogepriester waarschuwt voor een inval van de Ethiopiërs, waarna het spel kan beginnen.


Het decor wisselt acht keer, waardoor de aandacht minder snel verslapt en het publiek tijdens de aria’s en duetten uitzicht heeft op een prachtig Nijllandschap. De Nederlandse boventiteling is een welkome bijkomstigheid. Hierdoor is de strekking van het verhaal voor de minder goed voorbereide bezoekers een stuk beter te volgen.

In tegenstelling tot de weergaloze stem van Ramades en Amneris, is het spel houterig en emotieloos. Regisseuse Jeanette Aster laat pas na de pauze het dramagevoel doordringen tot de personages en pas dán is het publiek in staat mee te voelen met de arme Aïda en de evenzo verdrietige Amneris. De tenor Radames blijft de hele show jammerlijk naar boven kijken en is in zijn houding naar Aïda erg afstandelijk, waardoor inleven in zijn personage enige kunst vereist.
Jammer is wel dat na de pauze het koor wegblijft en ook tijdens het, zeer plotselinge, slotapplaus niet meer ten tonele verschijnt, waardoor het geen applaus kan ontvangen.

De première van Giuseppe Verdi’s Aïda vond plaats in Caïro op 24 december 1871 en heeft daarna vele navolgingen gehad. De performance van de Staatsopera Tatarstan kan zich qua muziek en zang wél trots in dat rijtje zetten, maar blijft qua uitvoering een beetje steken.

Gezien: 4 november
Waar: Stadsschouwburg Venray
Info: www.vdbtheater.com