Hands up for The White Stripes!

Gepubliceerd op 4-11-2005 22:40 door Anna Pruis

Nieuwsrubriek: Muziek

 

Maandag 31 oktober gaven The White Stripes een concert in de Heinken Music Hall. De laatste keer dat ze optraden was op Lowlands 2004. Dat ze gewild waren bleek wel: het concert was aardig snel uitverkocht. Anna en Jelte konden op het laatste moment nog kaarten krijgen en bezochten het concert. Een dialoog na afloop:


Anna: “Nou, ik weet niet hoe ik het geflikt heb, maar maandochtend was je in het bezit van twee kaartje voor The White Stripes. Zelfs de conducteurs vonden het ingewikkeld de weg naar Amsterdam-Bijlmer te vinden, maar gelukkig stond jij nog braaf te wachten op het perron. Ik was echt verbaasd dat er maar een stuk of dertig mensen voor de Heineken Music Hall lagen. Ik had verwacht dat er ‘s ochtends vroeg al massa's mensen zouden liggen!”

Jelte: “Ja, Anna, praise you voor die laatste paar kaarten. Ik heb dan erg lang op je staan wachten, maar het was het zeker waard!”

Anna: “Toen we eindelijk de zaal binnenmochten, wilden jullie nog drinken halen, naar het toilet en de garderobe. Oké, het was misschien een beetje overdreven, maar no way dat ik mijn plaatsje vooraan ging opgeven! Wat vond jij van het voorprogramma?”

Jelte: “Jij was niet van je plaats te krijgen, nee! The Greenhornes in het voorprogramma... tja, ik vond het niet slecht, maar ook zeker niet geweldig. Het was een beetje te veel van hetzelfde, met na elk nummer wéér een drumsolo. Bovendien stonden ze er maar een beetje bij: ze speelden niet echt enthousiast. Ik kon wel lachen om de nerdy gitarist, haha!”

Anna: “Ik vond vooral de zanger zo stom! Want muzikaal waren ze zeker niet slecht, maar het leek alsof hij er totaal geen zin in had. Nou, en toen kwamen The White Stripes op. Bij de eerste tonen ontstond aan onze rechterkant meteen een enorme pit, iedereen begon tegen elkaar op te springen en te duwen en de rest van het concert hebben we opeengepakt gestaan! Ik vond het publiek heel divers, maar van mij hadden bepaalde personen geen leren jasje aan hoeven trekken in die hitte.”

[b]Jelte: “Je vergeet de onthulling van het decor! Na The Greenhornes werden ineens decorstukken neergezet en alle muziekinstrumenten onthuld; die hadden de hele tijd onder doeken gestaan. Alles natuurlijk in het bekende zwart, wit en rood. De witgeverfde kamerplanten waren grappig en zelfs een deel van de verlichting was aangepast: lampen in de vorm van schelpen. Het was in ieder geval heel anders dan op Lowlands 2004, waar ze onder andere zo’n tandartsenlamp op het podium hadden staan. Maar toen het concert eenmaal begon, was het inderdaad afgelopen met de rust en de relatief ruime staanplaats. Ik begon me al snel te ergeren aan de pittende mensen ietsje verderop, die iedereen om zich heen wegduwden. Gelukkig stond jouw tas voor m’n voeten, die een barrière vormde tegen duwende en trekkende mensen voor me, ideaal! ”
 

 
Paginanummer: 1, 2, Volgende